Warnsveld
11-06-2026
Beste mensen,
We, Rolf Zeldenthuis, Herma Eckringa en ik hebben gezamenlijk een werkruimte van 95 m2. We hebben het ingedeeld in vieren: voor ieder een stuk en een stuk samen. Het is nog een heel werk om het ook in te richten, maar het vordert. Wat een klus. Zeker nu, nu Marga en ik bezig zijn om ons huidig huis te verkopen en een ander huis te kopen.aan een verhuizing van mijn werkruimte en van onze woning. We wonen in een fantastisch huis, maar het is te groot en te arbeidsintensief. Onze leeftijd speelt er een rol in. Ook zo’n klus. De tijd zit al vlug vol.
Een website bijhouden is lastig, als het niet je favoriete hobby is. Ik ben aan deze website begonnen om mijn ervaringen met een verlamde arm en de pijn daarin toegankelijk te maken via het internet. Daar sluit mijn weg via een studie bouwkunde naar het maken van beelden direct op aan. Het is een heel verhaal geworden met tekst en foto’s.
Mijn linkerarm is verlamd sinds 28 april 1972, toen ik geschept werd door een automobilist. In die tijd werd begeleiding vooral gegeven ‘als de ‘patiënt’ er om zou vragen’ en ik was, ben, niet iemand, die vlug vraagt. Ik kijk wat er gebeurt, probeer dat te begrijpen en zoek manieren om er mee om te gaan. Ik beschrijf hier mijn ervaringen met mijn verlamde arm en de pijn daarin. Mogelijk kunnen anderen hier iets mee in hun proces.
De verlamde arm heeft mij op weg geholpen naar de studie bouwkunde en die studie is de opmaat geweest de kunst in, voor mij vooral beelden. Zo begon mijn zoektocht naar de vorm en de zeggingskracht daarvan en die is nog niet afgelopen; eerder ontwikkelt die zich verder.
Aan beelden werk ik sinds 1983 en ik beleef het als uitwerken van vragen, die in mij leven, door met mijn handen te werken. Wat mijn handen ‘willen vertellen’, probeer ik te begrijpen en er groeien langzaam woorden bij. Één woord daarbij is ‘kunst’. Ik beschrijf op deze website, hoe ik werk en hoe ik mijn verhouding tot ‘kunst’ zie. Mogelijk geeft dit ingangen in het beleven van beelden.
Ik ben me ervan bewust, dat er ook lange teksten zijn ontstaan, maar het is mijn keuze om zo te schrijven. Aan u de keuze ze te lezen of niet. Ik heb daarvoor een aantal tabbladen gemaakt:
- ‘alfabet’, omdat dat een aparte, nog prille, ontwikkeling werd.
- ‘beelden’, vooral foto’s van mijn beelden met een korte toelichting daarbij.
- ‘beeldproces’, een beschrijving van mijn weg met beelden.
- ‘beperkt’, over de beperkingen van mijn verlamde arm.
- ‘bouwen’, om weer te geven wat me daar in boeit.
- ‘kunst’, als achtergrond voor de beelden, die bij mij tot vorm komen.
- ‘pijn’, over het omgaan met de pijn in mijn verlamde arm
- ‘praktisch’, voor wat praktische zaken.
- ‘stapje verder’, over ervaringen waarvoor mijn verlamde arm een aanzet gaf.
Ik zoek hier naar woorden om mijn ervaringen en gedachten daarover te delen. Dat daarbij vragen opkomen, dat snap ik. Vragen zijn ook de elementen, waardoor ik verder kan, zijn het voedsel voor mijn zoektocht. Mocht u een opmerking of vraag achter willen laten, dan lees ik dat daarom graag. Vragen graag naar hennypolwyk@hotmail.com.
Henny Polwijk
Om het makkelijker te maken: rechtsonder aan de tekst is een lichte pijl naar boven gericht. Als u die gebruikt gaat u rechtstreeks naar het begin van de tekst. Verder moet ik me nog scholen in de website. Dat is lastig, aangezien dat niet mijn sterkste zijde is en onvoldoende mijn interesse heeft.